Cenobityzm
Słowo pochodzi z języka greckiego i oznacza życie we wspólnocie. Jest to jedna z formuł zakonnego życia, gdzie sama nazwa sugeruje, które przebiega we wspólnocie. Zakonnik, który prowadzi życie tego typu określać będziemy mianem cenobity. Za ojców tego sposobu na życie mnisze uznaje się egipskich zakonników. Inna grupa badaczy sądzi jednak, że forma ta powstała już wcześniej, a w czasie jej egipskiego rozwoju jej forma została zmodyfikowana. Mnisi zobowiązani byli do posłuszeństwa wobec wyższych w hierarchii przełożonych, wspólnie odmawiali modlitwy i uczestniczyli w Eucharystii. Dodatkowo pomiędzy nich podzielone były prace, które miały przynosić dobre efekty na rzec całej wspólnoty. W odróżnieniu od innych form mieszkali oni razem, posiłki także odbywały się wspólnie w tak zwanym refektarzu. Obecnie ten model życia zakonnego zaszczepiony został na ziemiach europejskich, i większość zakonów działa na podobnej zasadzie.